„Saint Ex”, jak nazywali go przyjaciele, swój pierwszy lot samolotem przeżył już jako dwunastolatek. Dziewięć lat później rozpoczął służbę w 2. Regimencie Lotnictwa w Strassburgu. Został oddelegowany do Casablanki w Maroku, i tam zdobył dyplom pilota cywilnego. Rok później, czyli w 1922 r., uzyskał dyplom pilota wojskowego. W 1926 roku został zatrudniony w Towarzystwie Latecoere, jako pilot na trasie Tuluza – Casablanca. W późniejszych latach Saint-Exupery pełnił funkcję kierownika bazy lotniczej Cap-Juby, dyrektora Aeroposta Argentina (Argentyńska Poczta Lotnicza) w Buenos Aires, pilota na trasie Francja – Ameryka Południowa, a także pracownika działu propagandy Air-France. Do historii przeszła jego próba pobicia rekordu liczby lotów na trasie Paryż – Sajgon, która zakończyła się wypadkiem i awaryjnym lądowaniem na Pustyni Libijskiej. W 1938 roku pisarz-pilot usiłował jako pierwszy przebyć trasę Nowy Jork – Ziemia Ognista, przerywa mu jednak wypadek w Gwatemali.

Zbigniew Bieńkowski w posłowiu do Ziemi, planety ludzi pisze:
Dzieło Saint-Exupery’ego jest odbiciem jego życia, jego doświadczenia na szlakach lotniczych, gdzie samolot był dlań »narzędziem analizy«. Nie ma w nim miejsca na analizy psychologiczne. Jest zwięzłe, skonstruowane z samych spraw węzłowych i ostatecznych. A te dzieją się w konkretnych czasach, trzydziestych latach tego wieku [XX w.], w konkretnej przestrzeni, na planecie oznaczonej światłami aeroportów.

Mapa serwisu: